Huizen's jachthaven en de twaalf meter regel — waar creativiteit en status elkaar ontmoeten
Er zijn plaatsen waar de werkelijkheid de fictie overtreft, en de jachthaven van Huizen aan het Gooimeer is daar een representatief voorbeeld van. Hier geldt sinds mensenheugenis een even simpele als genadeloze regel: uw vaartuig dient minimaal twaalf meter te meten, anders kunt u elders aanleggen.
De ontstane traditie
De regel ontstond ergens in de roerige jaren '60, toen de jachthaven werd uitgebreid en men — in alle bescheidenheid — besloot dat een zekere standing gewenst was. Twaalf meter werd als minimum vastgesteld, niet omdat dit technisch noodzakelijk was, maar omdat het simpelweg een beschaafde lengte is voor een fatsoenlijk jacht.
Wat begon als een informele afspraak tussen enkele gefortuneerde families, groeide uit tot een ongeschreven wet die generaties lang werd gerespecteerd. De havenmeester hoefde nooit een meetlint tevoorschijn te halen — het verschil tussen elf en twaalf meter is voor het getrainde oog evident.
Creatieve oplossingen
Uiteraard ontstond er al snel een ondergrondse economie rond deze particuliere regel. Eigenaren van tien- of elfmeter jachten — overigens perfect respectabele vaartuigen — ontwikkelden ingenieuze methoden om aan de mystieke twaalf meter te komen.
De meest populaire oplossing bleek de uitschuifbare boegspriet: een telescopische constructie die bij het naderen van de haven discreet werd uitgeschoven. Andere creativitelingen investeerden in nepmastextensies of decoratieve bumpers die precies die cruciale extra centimeters opleverden.
Een plaatselijke scheepsbouwer — wiens naam helaas verloren is gegaan in de nevelen der tijd — specialiseerde zich zelfs in 'Harbor Enhancement Solutions'. Zijn werkplaats achter de jachthaven werd een pelgrimsoord voor eigenaren van wat men tactisch 'compacte cruisers' noemde.
De ondergrondse economie
De handel in meettrucjes floreerde vooral in de zomermaanden, wanneer de druk op ligplaatsen het grootst was. Verhalen doen de ronde van ad hoc constructies van golfplaat en touw, gehuurde mastextensies en zelfs opblaasbare bumpers in jachtkleurige tinten.
De ironie wilde dat sommige van deze creatieve toevoegingen duurder werden dan de oorspronkelijke boot. Maar zoals een gerespecteerde havenbezoeker eens opmerkte: "Het gaat niet om de kosten, het gaat om de principes."
De traditie bestaat nog altijd, zij het in iets gedempte vorm. Moderne GPS-systemen maken het moeilijker om met de meetgegevens te sjoemelen, maar waar een wil is, is een weg — of in dit geval, een uitschuifbare boegspriet.
Want uiteindelijk gaat het niet om die laatste centimeters, maar om de bereidheid er moeite voor te doen. En dat, beste lezers, is nu eenmaal zeer Goois.
Villa Eikenhorst's ondergrondse geheim — van schuilplaats tot exclusieve wijnkelder
Hoe oorlogsgeschiedenis en hedendaagse wijnpassie samenkomen onder een van Bussum's meest representatieve objecten
De Parkbuurt en haar elektrische koeriers — waar zelfs PostNL niet welkom is achter de hekken
Al een eeuw weigeren de bewoners van Bussum's meest exclusieve wijk hun poorten te openen voor gewone postbodes, wat heeft geleid tot een beschaafde revolutie op twee wielen.